Klinik Atölye

İleti bozuklukları

Sol ön fasiküler blok

Sol dalın ön-üst fasikülünde ileti bozukluğu: belirgin sol aks sapması

Örnek kayıttaki ölçümler

Hız (/dk)
72
Ritim
Düzenli
PR (ms)
160
QRS (ms)
100
QTc (ms)
400
Aks
−55°

Değerler, EKG Atölyesi'ndeki simüle örnek kayda aittir; tek bir hastayı temsil etmez.

EKG kriterleri

  • Klasik LAFB ölçütleri frontal düzlem QRS aksının −45° ile −90° arasında olması, aVL’de qR, aVL’de R-tepe zamanının ≥45 ms olması ve QRS süresinin 120 ms’den kısa olmasıdır.
  • LAFB’de küçük r dalgaları II, III ve aVF’de görülür. Ana QRS kuvvetleri bu derivasyonlarda derin S dalgaları oluşturur ve SIII>SII.
  • LBB ve LAH dışlandıktan sonra sol aks sapmasının diğer nedenlerini de değerlendir: sol ventrikül hipertrofisi, kalbin anatomik konumundaki değişiklikler ve yaygın inferior MI. Preeksitasyon EKG’de sol aks sapmasıyla görülebilir; sağ ventrikül apeksinden konvansiyonel pacing de sol aks sapması oluşturabilir. Sol kol ve sol bacak elektrotlarının yer değiştirmesi QRS aksını sola kaydırabilir.

Ne oluyor?

Sol dalın iki ana bölümü ön ve arka fasiküllerdir. Ön fasikül, endokard yüzeyinde veya yalancı tendonlar içinde sol ventrikül çıkış yolunu geçerek ön papiller kasa ilerler. Blokta uyarı arka fasikül üzerinden yayılır ve ön-üst bölge gecikerek depolarize olur.

Mekanizma

İlk vektör aşağıya ve sağa bakar (inferiorda küçük r, lateralde küçük q). Ana depolarizasyon dalgası yukarıya ve sola yayılır. Belirgin sol aks sapması −45° ile −90° arasındadır ve LAFB ile sıklıkla ilişkilidir. Purkinje ağı kullanıldığı için QRS belirgin genişlemez.

İpucu

  • LAFB, inferior MI’da beklenen tipik QR/QS morfolojisini bozabilir. LAFB’de inferior derivasyonlarda başlangıç R dalgaları görülebilir. Eşlik eden inferior MI bu nedenle EKG’de gizli kalabilir. Inferior ve anterior MI, Q dalgalarının yerini R dalgalarının almasıyla maskelenebilir. Inferior derivasyonlarda LAFB’ye bağlı başlangıç R dalgalarının görülmesi eşlik eden inferior infarktüsü dışlamaz.
  • Yeni LAFB, anterior STEMI ile birlikteyse sorumlu arterin proksimal LAD’de yer almasını güçlü biçimde destekler. İlk 12 derivasyonlu EKG tanısal değilse AKS dışlanmış sayılmaz. Tanısal olmayan EKG önceki kayıtlarla karşılaştırılmalı ve acil servis seyri içinde tekrar alınmalıdır. Başvuruda ve 1–2 saat sonra seri hs-cTn ölçümü kullanan klinik karar yolları yüksek negatif öngörü değeri sağlar ve miyokard hasarını daha hızlı tanımayı destekler.

Kaynaklar

  1. AHA/ACCF/HRS EKG standardizasyon ve yorum önerileri, 2009Surawicz B, Childers R, Deal BJ, Gettes LS, ve ark. AHA/ACCF/HRS Recommendations for the Standardization and Interpretation of the Electrocardiogram, Parts III–VI. J Am Coll Cardiol 2009;53:976–1011.
  2. ACC/AHA/HRS bradikardi ve ileti gecikmesi kılavuzu, 2018Kusumoto FM, Schoenfeld MH, Barrett C, ve ark. 2018 ACC/AHA/HRS Guideline on the Evaluation and Management of Patients With Bradycardia and Cardiac Conduction Delay. Circulation. 2019;140:e382–e482. doi:10.1161/CIR.0000000000000628.
  3. ESC kardiyak pacing kılavuzu, 2021Glikson M, Nielsen JC, Kronborg MB, ve ark. 2021 ESC Guidelines on cardiac pacing and cardiac resynchronization therapy. Eur Heart J 2021;42:3427–3520.
  4. ACC/AHA AKS kılavuzu, 2025Rao SV, O’Donoghue ML, Ruel M, ve ark. 2025 ACC/AHA/ACEP/NAEMSP/SCAI Guideline for the Management of Patients With Acute Coronary Syndromes. Circulation 2025;151:e771–e862.
  5. ESC AKS kılavuzu, 2023Byrne RA, Rossello X, Coughlan JJ, ve ark. 2023 ESC Guidelines for the management of acute coronary syndromes: Developed by the task force on the management of acute coronary syndromes of the European Society of Cardiology (ESC). Eur Heart J 2023;44(38):3720–3826.

Bu sayfa eğitim amaçlıdır. EKG örnekleri gerçek hasta kayıtları değil, vektör modeliyle üretilmiş simülasyonlardır. İçerik uzman hakem incelemesinden geçmemiştir; hasta başında tanı ve tedavi kararının yerine geçmez. Güncel kılavuzları ve kurum protokollerini esas alın.