Pediatrik distal humerus fizis ayrışması

Özet

Distal humeral fizis ayrışması, özellikle küçük çocuklarda humerus epifizinin metafizden ayrıldığı ve distal humerusun büyük bölümü kıkırdak olduğu için grafilerde kolayca gözden kaçabilen bir yaralanmadır. Seçilmiş olgularda BT, kemikleşmiş parçaları ve deplasmanı çok düzlemli gösterebilir; kıkırdak fizisi doğrudan değerlendirmez. Önkol kemiklerinin distal humerusa göre yer değiştirmesine karşın radius başı-kapitellum hizasının korunması, yaralanmayı dirsek çıkığından ayırmaya yardım eder. Tanı gecikmesi yaralanmanın ve eklem hizasının yanlış sınıflanmasına yol açabilir; küçük çocukta klinik öykü ve görüntü bulguları birlikte değerlendirilmelidir.

Faz ve pencere

Kontrastsız tanısal

BT'de görülebilen kemikleşmiş epifiz merkezi ile metafizin ve radius-ulna kompleksinin karşılıklı konumu değerlendirilir; varsa metafizer köşe fragmanı tanımlanır. Kemik algoritmalı koronal ve sagittal rekonstrüksiyonlar ossifiye fragmanı ve kortikal devamlılığı gösterir; kıkırdak fizis BT'de doğrudan değerlendirilmediğinden fizisin tüm sınırları belirlenemez.

Önerilen pencereler: Kemik (G 1800 / M 400).

BT bulguları

• Fizis boyunca epifiz-metafiz ayrılması — kemikleşme merkezi görülebiliyorsa epifiz ile metafiz arasında genişleme, basamak veya göreli yer değiştirme olabilir.
• Radioulnar kompleksin distal humerusa göre yer değiştirmesi — radius ve ulna birbirleriyle ilişkilerini korurken distal humerusa göre posteromediale kayabilir.
• Thurston–Holland köşe fragmanı — metafizden kopan üçgen kemik parçası Salter–Harris II bileşeni gösterir.
• Korunmuş radiokapitellar hizalanma — radius başının kapitelluma yönelimi sürerken tüm önkol humerusa göre kaymış olabilir.
• Periostal yeni kemik veya kallus — gecikmiş değerlendirmede distal humerus çevresindeki iyileşme yanıtı yaralanmanın zamanlamasına ipucu verebilir.

Ölçütler ve sınıflamalar

İlgili genel sınıflama: Salter–Harris

Tip I’de kırık hattı yalnız fizisten geçer; tip II fizisten metafize uzanıp Thurston–Holland fragmanı oluşturur; tip III epifize ve eklem yüzüne, tip IV metafiz-fizis-epifiz boyunca uzanır; tip V fizis kompresyonunu tanımlar. Distal humerus transifiz ayrışması yaralanma örüntüsünün adıyla tarif edilir; kemikleşmiş metafizer fragman varsa Salter–Harris II morfolojisi, yoksa yalnız fizis hattı görülebiliyorsa tip I örüntüsüyle uyumludur. BT kemikleşmiş parçaları gösterebilir, kıkırdak uzanımı doğrudan göstermez.

Normalde

Çocuk dirseğinin kemikleşme merkezleri yaş ve olgunluğa göre sıralı biçimde ortaya çıkar; küçük çocukta distal humerusun büyük bölümü kıkırdak olduğundan grafide görünmez. Belirsiz durumda karşı taraf grafisini karşılaştırın ve BT'de kıkırdak fizisin seçilememesini normal kemik konturu kanıtı saymayın.

Ayırıcı tanı

Lateral kondil kırığı

fragman lateral kondilden ayrılır ve eklem yüzüne uzanır; tüm distal epifizin metafizden ayrılması beklenmez.

Dirsek çıkığı

radius ve ulna distal humerusa göre birlikte yer değiştirir; gerçek çıkıkta radiokapitellar hizalanma kaybolur, kapitellum distal humerus epifiziyle birlikte kalır. Fizis ayrışmasında epifiz-kapitellum ile radius başı arasındaki ilişki korunabilir; ayrılma epifiz ile metafiz arasındadır.

Suprakondiler humerus kırığı

kortikal hat distal metafizde fizisin üzerinde yer alır ve epifiz metafizden ayrılmaz.

Medial epikondil avulsiyonu

ekstraartiküler apofiz fragmanı yer değiştirir, ancak distal humerus epifizinin tümü metafizden ayrılmaz.

Tuzaklar

• Kemikleşmemiş kıkırdak epifiz BT'de seçilmediğinde fizis ayrışmasını dışlamayın; kemikleşmiş çekirdeğin ve radius-ulna kompleksinin konumunu humeral metafizle birlikte okuyun.
• Thurston–Holland metafizer fragmanını tek başına lateral kondil kırığı saymayın; kırık hattının eklem yüzüne uzanıp uzanmadığını ayrıca değerlendirin.
• Radius başı-kapitellum hizasının korunmasını çıkık lehine yorumlamayın; bu uyum, önkolun humerus epifizine göre ayrıştığı durumda korunabilir.
• BT kıkırdak fizisi ve eklem yüzünü doğrudan göstermeyebilir; değerlendirmeyi görülebilen ossifiye kemik sınırlarıyla sınırlı tutun.

Kendini dene

1. Küçük çocukta radius-ulna kompleksi metafize göre kaymış, radius başı kapitellumla hizalı ve medial metafizde köşe parçası var. En olası yaralanma hangisidir?

   • Fizis ayrışması
   • Dirsek çıkığı
   • Lateral kondil kırığı
   • Suprakondiler kırık
   Cevabı göster

   Fizis ayrışması. Tüm distal epifizin metafizden ayrılması ve Thurston–Holland parçası fizis ayrışmasını destekler; korunmuş radiokapitellar ilişki çıkık aleyhinedir. Lateral kondil kırığında ayrı kondiler fragman, suprakondiler kırıkta fizisin üzerinde metafizer hat beklenir.

2. Fizis hattından metafize uzanan kemik köşesi görülüyor. Bu morfoloji hangi Salter–Harris tipine uyar?

   • Tip II
   • Tip I
   • Tip III
   • Tip V
   Cevabı göster

   Tip II. Fizisten metafize uzanan Thurston–Holland parçası tip II örüntüsüdür. Tip I yalnız fizisten geçer, tip III epifize-ekleme uzanır, tip V kompresyonla oluşur.

İlgili konular

• Lateral kondil kırığı
• Distal humerus suprakondiler kırığı
• Medial kondil kırığı

Kaynaklar

Bu sayfadaki 39 cümle ve 2 quiz sorusu aşağıdaki kaynaklardan alıntılarla otomatik olarak karşılaştırıldı; 18 cümle bu karşılaştırmada düzeltildi (2026-10-09).

1. Distal Humerus Physeal Separation: Diagnostic Challenges and Implicationscureus.com
2. Application of ultrasound in the management of TRASH fractures in preschool children: A reviewpmc.ncbi.nlm.nih.gov
3. Radiographic Evaluation of Common Pediatric Elbow Injuriesorthopedicreviews.openmedicalpublishing.org
4. Imaging of Physeal Injury: Overusejournals.sagepub.com
5. Salter-Harris Fracture - StatPearlsncbi.nlm.nih.gov

Eğitim amaçlıdır; hasta başında tanı ve tedavi kararının yerine geçmez, tıbbi tavsiye değildir. Metinler yapay zekâ desteğiyle yazıldı ve otomatik bir adımda kaynak alıntılarıyla karşılaştırıldı; bu bir tıbbi doğrulama değildir ve içerik uzman radyolog incelemesinden geçmedi. Klinik kararlarda güncel kılavuzları, kurum protokollerini ve radyoloji raporunu esas alın.